SOʻZ OʻYININING PRAGMATIK XUSUSIYATLARI

Saidova Iroda

doi:10.5281/zenodo.22918528

20.05.2026

Oʻzbekcha

SOʻZ OʻYININING PRAGMATIK XUSUSIYATLARI

Nashr sanasi

20.05.2026

Jurnal

Ta'lim falsafasida tarixiylik va zamonaviylik tendensiyalari: ta’lim, bilim, metodlar

Nashr

Ta'lim falsafasida tarixiylik va zamonaviylik tendensiyalari: ta'lim, bilim, metodlar

Sahifalar

841-844

DOI

10.5281/zenodo.22918528

Mualliflar

Saidova Iroda

Annotatsiya

Ushbu maqolada soʻz oʻyini pragmatik hodisa sifatida qaraladi va oʻzbek hamda ingliz tillari materialida qiyosan tahlil etiladi. Muallif soʻz oʻyinining asosiy turlarini koʻrsatib, uning maʼnosi qanday qilib muloqot jarayonida shakllanishini, kontekst va umumiy bilimning bundagi oʻrnini hamda pragmatik vazifalarini aniq misollar asosida ochib beradi.

Kalit so‘zlar

askiya frazeologik neologizm implikatura omonimiya pragmatika presuppozitsiya qiyosiy tahlil. relevantlik nazariyasi soʻz oʻyini

Boshqa tillardagi variantlar

Русский

В статье рассматривается игра слов как прагматическое явление и проводится её сопоставительный анализ на материале узбекского и английского языков. Автор выделяет основные виды игры слов и на конкретных примерах раскрывает, каким образом её значение формируется в процессе коммуникации, а также определяет роль контекста и общих знаний и её прагматические функции.

игра слов импликатура омонимия прагматика пресуппозиция сопоставительный анализ. теория релевантности фразеологический неологизм шутка

English

This article examines wordplay as a pragmatic phenomenon and provides a comparative analysis based on materials from the Uzbek and English languages. The author identifies the main types of wordplay and, through specific examples, demonstrates how its meaning is formed in the process of communication, as well as the role of context and shared knowledge and its pragmatic functions.

comparative analysis homonymy implicature joke phraseological neologism pragmatics presupposition relevance theory wordplay

Foydalanilgan adabiyotlar

1. Grice H. P. Logic and Conversation // Syntax and Semantics. Vol. 3: Speech Acts. – New York: Academic Press, 1975. – P. 41–58.

2. Sperber D., Wilson D. Relevance: Communication and Cognition. 2nd ed. – Oxford: Blackwell, 1995. – 326 p.

3. Rahmatullayev Sh. Oʻzbek tilining izohli frazeologik lugʻati. – Toshkent: Oʻqituvchi, 1978. – 407 b.

4. Vinogradov V. V. Ob osnovnyh tipah frazeologicheskih edinic v russkom yazyke // Izbrannye trudy. Leksikologiya i leksikografiya. – Moskva: Nauka, 1977. – P. 140–161.

5. Kunin A. V. Kurs frazeologii sovremennogo angliyskogo yazyka. – Moskva: Vysshaya shkola, 1996. – 381 p.

6. Delabastita D. Wordplay and Translation // The Translator. – 1996. – Vol. 2, No. 2. – P. 127–139.

7. Partington A. S. A linguistic account of wordplay: The lexical grammar of punning // Journal of Pragmatics. – 2009. – Vol. 41, No. 9. – P. 1794–1809.

PDFni ko'rish